Thailand - Laos - Nieuw-zeeland - Cambodja

Back in Belgium

2007-11-14T05:57:00.000-08:00

Na vele tempels, bungyjumpen, pinguins, parkeerboetes, vliegtuigen, krokodillen, besneeuwde bergen, maar ook bergen rijst te overwonnen hebben, was het tijd om afscheid te nemen van alle chinoezen. Hoe kan je dat beter doen dan in hun namaakshoppingscenter rond te kuieren en al je centen op te kopen. Jammer genoeg lag de kwaliteit van hun spullen onder het zeeniveau dat zelfs Britney het zou opmerken. Tuktukgewijs reden we dan maar terug naar huis en vlak voor vertrek kon er een nog welverdiende, zalige, maar het moet gezegd veel te korte (1u) oliemassage vanaf. Vervolgens namen we plakkeriger dan voorheen afscheid van alle bangkokaanse chinoezen en stond de neus van ons vliegtuig (vol met hollanders) richting Amsterdam. ‘Chinoezen’ het zou voor alles kunnen staan: even rustig snoezelen met een chinees, lekker gezellig een chinees thee’tje drinken, elkaar chinees begroeten met neuzen of verkouden zijn (ha chi noezen)… maar chinoezen zijn voor ons (althans voor peter) alle aziatische mensen, die twee koppen kleiner zijn dan europeanen en leven in één grote drukte zonder zich ooit op te winden. Kameleon spelen was dan ook moeilijk.

Maar back to bussiness! Voor alle onwetenden:

WE ZIJN THUIS!! En het is koud!

Na zes weken van verbazing en avontuur, van reizen en vertier, is het nu weer even tijd voor de gezellige onderonsjes tussen vrienden en vriendinnen. We hebben jullie gemist!

Alvast bedankt voor jullie enorme opkomst op de blog, thuisbezoeken en de fijne complimenten! Meer foto’s kan je bij ons altijd komen bekijken en verkrijgen (voor de wallpapergewilligden). Voor diegene die liever afzijdig blijven: een selectie van foto’s zal de komende weken op het net verschijnen… so stay tuned, sit back and relax.

Voor nu nog een zonsondergang onder de hemel en de groeten aan al wie wil..

Sunset

2007-11-12T05:52:00.000-08:00

Bestaat er iets dat zo rustgevend is als de ondergaande zon? Door de oneindigheid, door de omvang van dat prachtig schouwspel is het onmogelijk het geheel op foto vast te leggen. Ik heb het vaak geprobeerd, nooit krijg je die totaalsfeer, die ingenomen zachtheid vastgelegd. Dus dan zit ik uit mijn ogen te staren, puur te genieten. Ik zou het graag vasthouden, opnemen, neerschrijven om het te bewaren voor de toekomst, voor die momenten dat ik het harder nodig heb. Aangezien dat nooit lukt kan je alleen maar proberen er zoveel mogelijk van te genieten en je het te herinneren. Terwijl elke minuut de kleuren veranderen, elk ogenblik de wolken zich zwoel verplaatsen begin je te dromen. Je voelt je zo klein in die prachtige onmetendheid en al je problemen lijken plots zo klein. Je liefde komt in je dromen aanspoelen terwijl er meer blauw in de schakeringen komt, het rood wordt nog warmer en even wanneer je je met je ogen knippert zie je in de verte nog de stille gloed van wat daarstraks nog een dag was. Prachtig hoe de wereld in elkaar zit. Je vraagt je niet af waar die dingen vandaan komen, ik weet wel dat die kleuren door lichtbreking verschijnen en dat de zon al lang weg is wanneer wij ze zien ondergaan, maar het is toch een wonder wat zo'n sfeer teweeg kan brengen... een prachtig stukje natuur, voor iedereen...

Peter

Cambodia

2007-11-05T09:33:00.001-08:00

On the way to cambodia...

Angkor Wat, breathtaking, overwhelming and the place to be to see the sunrise.

Bayon. Wat ruwer en ouder dan Angkor Wat. Behoort, samen met alle andere tempels, tot het 14km grote wereldwonder 'Temples of Angkor'.

Ta prohm temples (bekend van Tomb Raider en Indiana Jones)

Lolei temples.

The floating village of Tanle Sap.

Met hun verkoop van bananen... ja bananen... waterbananen :)

Typische "straat"beeld.

Traditioneel trouwfeest, waar geld nog altijd een rol speelt.

Maar bier ook.. toevallig onze specialiteit :)

Siem Reap by night.

De "highway" tussen Thailand en Siem Reap, waar elke kilometer bezaait was met een heuvel van een meter. Het begingevoel: yes baby, rollercoastereuuu! De terugweg: fuck, noooo... boenk... onze rug!

Het gevolg van deze kunststukjes.

Dit ook: taxi kapot :)

En maar wachten...

New Zealand - Back to Tongariro National Park

2007-11-05T09:01:00.000-08:00

Tongariro National Park

Mt Ngauruhoe. De reden voor de terugkomst...

Geen kiwi's, wel heuvels en bergen...

Begin van de Tongariro crossing, een 7u durende trektocht doorheen een adembenemend vulkaan- en sneeuwlandschap.

Hoger en hoger klimmen.

Mt Tongariro: sneeuw, wolken en zon. Met t-shirt, maar zonder sleffers.

Blue lake.

Diamond lakes (green lakes).

New Zealand - South Island

2007-10-29T03:04:00.000-07:00

Wellington, de hoofdstad van NZ. Vlak voor vertrek met de ferry naar het zuid eiland.

Wellington by night!

Paradise (Abel Tasman National Park). In Nieuw Zeeland hebben ze alles.

Sea, sun and beach baby!

Witter dan 'Dash Ultra' en zachter dan 'Robijn'.

Knop van ne palmboom.. we love the nature!

Subtropisch regenwoud (Abel Tasman National Park), de andere kant van het strand. Groen!

Springen met een zucht tot boven in de lucht..

Nelson lakes, met water een beetje hoger dan normaal...

En dat hebben we ondervonden... een 4x4 moest ons helpen...

Feesten met de redders... thx mates! Haha, schraal :)

En dromen maar!

... kiekeboe ...

Ook 's nachts is het prachtig...

Jack attack, onze geluksbrenger, zorgde voor het goede weer...

Genieten maar!

Je wordt er zowaar gek van.

Zeeleeuwen (foto) en zeehonden, hier leven ze in het wild. Aaien kan dan niet.

Onbeschrijfelijk.

De kust in het oosten, alles wat je wilt.. (ook de zon)

Vier uur durende wandeling naar Mount Cook (in de verte rechts).

De eindbestemming van onze tocht.

Wolken over de bergen...

Adembenemend landschap!

Benzine besparen!

Kiwi gespot! Moeilijk was het niet.

Queenstown, paradijs voor avonturiers.. skyjumpen en bungyjumpen.. de filmpjes volgen.

Vuurtoren aan de (klifrijke) oostkust.

Rocks at the beach.

Treinstation van Dunedin. Mooimooi moooii...

Steilste straat van de wereld waar elk voertuig toegelaten is (betwijfelen we sterk). Steiltegraad: 42 graden.

Niet vergeten te tanken, anders val je stil.

Ook hier zijn watervallen nooit veraf..

Na oppassen voor kiwi's, nu ook oppassen voor pinguins. Vijf minuten later...

Huppelhuppel... daar waren ze dan.

Close-up van de huppeldepuppels.

Altijd nietig voelen.

Prachtlandschap!

Paradise, it's in NZ..

Lord of the Rings achtige taferelen zijn niet ver te zoek.

Zon en besneeuwde bergen. De dagelijkse schoonheid.

Schaapjes, overal waar je kijkt...

Vuurtoren bij zonsondergang (met windsnelheden tot 150 km/u).

Milford sound (Fjordland). Volgens ons 1 van de mooiste plekjes op aarde, een aanrader dus.

Dolfijnen (Milford Sound)!

Naast dolfijnen, ook regenbogen.

National symbol of New Zealand.

The West Coast, waar het altijd regent... tot wij er waren...

Fox Glacier, samen met franz josef de enigste twee gletsjers die uitmonden in een regenwoud.

Fox Glacier. Tientallen meters hoog en nu wat dichterbij...

Franz Jozef, 25 km verder...

Wandelen op het ijs... neemt tijd in beslag...

Het centrale deel van het zuid eiland, omgeven door bergen.

Springfield in het echt, zonder kerncentrale en gele mannetjes.

En maar genieten...

- Photo's by Peter and Yoni -

New Zealand - North Island

2007-10-17T02:48:00.000-07:00

Kleine aanpassing van de blog: door tijdsgebrek zullen we enkel wa fotokez uploaden me wa commentaar. Enjoy and stay tuned!

Bet Windows took there pictures here. Groen is hier echt wel groen...

Eerste avond met de campervan, middle of nowhere, where the road ends, pikkedonker.. maar smorgens dit uitzicht.. Die nacht uitgenodigd om te eten en te douchen bij 2 australische meisjes in een vakantiehuis... en we zagen dat het goed was.

Te Puia, ne geiser, nabij Rotoroa, wat een kracht, Mike Tyson is er niets tegen (zeker 3mm op de foto)!

Volcanic park (ofzoiets), prachtig kleuren! Binnengeraakt na sluitingstijd, via de open deur (25 euro uitgespaard)... nu onze nieuwe bezigheid...

Hetzelfde park, ma nu wa donkerder (ook hier wordt het donkerder, maar later dan bij jullie)...

Huka waterfalls, 1 van de helderste watervallen ter wereld. Niet gestolen...

Craters of the moon. Prachtig, maar een andere naam zou toepasselijker zijn. Als we moete betalen moeten we toch ergens kritisch op zijn, alhoewel regenbogen op een presenteerblaadje worden geserveerd..

Thermal wonderland: de onbetwiste na sluitingsuur te nemen niet-publieke inkom

Thermal Wonderland: ... leidt ondermeer tot dit.

De campervan. Nu nog wit.. zwart de komende dagen (alhoewel ze de ruiten schoonmaken bij een tankbeurt... enja, dan hebben we het over een gewone tankbeurt).

Oppassen voor kiwi's! Vogels me vleugels, die ni kunnen vliegen.. waarom is ons nog altijd onduidelijk, terwijl vergelijkenissen met ne kiwi (zo'n ding om op te eten) niet ver te zoeken zijn..

Met de campervan: van in de himalaya tot in de woestijn.. Tongariro.. waar we wss nog terug komen als het goed weer is (op basis van kim en wa we al gezien hebben). Het informatiecentrum gaf ons dit advies mee (met heel veel gebaren uitegebeeld): these days you will blow away my dears, and we don't like missing two belgian boys in the mountains... well, I don't. Go south.

Toch zagen we die nacht de maan... kleine tekens vanuit ons verre landje..

Prachtlanschap op het noord eiland...

Watervallen bekijken. Ook al giet he pijpestelen, we're unstoppable...

De oceaan, superhoge golven en een wind waar Sven en Rudi jaloers op zouden zijn.. Toch met een klein gevoel van heel ver te zijn..

Ocean's apart, day after day, and I slowly go insane... minute after minute I hear your voice, harder and harder.. miss joe baby...

Morgen nemen we de overzet naar het zuid eiland. Volgens de meesten het mooiste. Mooiere foto's komen er dus nog hopelijk aan..

Take it easy!

Luang Prabang - Bangkok

2007-10-10T20:34:00.000-07:00

Na onze dag van stortregen in Luang Prabang is er al een geluk de zon toch nog ergens doorgekomen. 's Nachts regende het nog altijd wel fel, maar we bleven overdag gespaard. Dus wouden we ons zalig idee van de brommertjes verderzetten in Luang Prabang, maar dat had de regering blijkbaar een stokje in het wiel gestoken. Het is verboden als toerist om gemotoriseerde tweewielers te huren. Dus daar ging ons plan voor de komende dagen.

We hebben er nog drie dagen gebleven, en dat was achteraf gezien echt wel voldoende. De eerste dag hadden we dan het plan om een Tuk-Tuk of een minivan te huren, maar natuurlijk ging dit ook niet. Waar we dat idee vandaan hielden, weet ik nog altijd niet. We kwamen toevallig in contact met Marloes, een kleuteronderwijzeres. Zij werd dan voor de volgende dagen onze reisgezel. De eerste dag hebben we dan een Tuk-Tuk met zijn drien genomen naar de Tat Kuang SI watervallen. Echt wel indrukwekkend met zijn verschillende terraspooltjes en de kalkstenen waarover het water vloeit. Peter en ik hebben de tocht tot volledig boven gewaagd, en het was de moeite. Je stond daar op aan de orsprong van de waterval, en zag vlak voor je ogen het water naar beneden storten, zalig gewoon. Een zwemke achteraf deed ook wel deugd.

Tat Kuang Si (vanboven)

Tat Kuang Si (midden)

Tat Kuang Si (boven)

Stoere gasten in nen boom

De dag erna hebben we een trekking gedaan, die we nog de avond ervoor hadden vastgelegd. Deze bestond uit een deel mountainbiken, gevolgd door een trekking door het prachtig berglandschap met als einde een kayaktocht terug naar het begin, wel met de stroming mee natuurlijk. Was een hele fijne dag.

Oversteek over zijrivier aan de Mekong

Adembenemend landschap nabij Luang Prabang

De laatste dag dachten we het nog eens te wagen een grot te bezichtigen, maar dit werd echt wel de allerlaatste grot die we ooit hebben gedaan. Twee uur varen heen, en een uur terug om twee belachelijk grotten te zien, volgestoken met boedhabeeldjes, echt schandalig. Maar de trip op de Mekong Rivier was nog wel de moeite al een geluk. s' Avonds hebben we een filmke gezien in een kamer waar meer huisstofmeid zat dan in heel Belgie, en de film was ook ni echt ontspannend. Die dag was dus een teken om Luang Prabang te verlaten.

Avondzon

De volgende dag hadden we ons vliegtuig naar Bangkok in de ochtend. Jammer genoeg zijn we opnieuw naar de regen gevlogen, dus hebben we er dan een leuke winkeldag van gemaakt, je kent dat wel, lekker onder de jongens alleen. Echt wel maffe winkelcentra hier.

Shoppingcenter in centrum Bangkok bij schemer

Vandaag stijgt ons vliegtuig binnen een aantal uur op richting Nieuw-Zeeland. Benieuwd wat dat gaat geven, want iedereen spreekt alleen maar goed over het land.

Typical Lao with Sticky Rice

Sanitair

Groetjes, nog vanuit Thailand

Vientiane - Vang Vieng - Luang Prabang

2007-10-05T08:21:00.000-07:00

Terug van weggeweest. De zogezegde 3u durende busrit van Vientiane naar Vang Vieng is zalig genoeg slechts met een uur uitgelopen. Aangezien de bus reeds om 7u 's ochtends vertrok, konden we nog van een mooie dag in Vang Vieng genieten. De busrit op zich was ook een kleine ervaring: we waren vergezeld van allemaal zakken groenten en weet ik wat allemaal die overal ergens op de weg moesten afgezet worden.

Bus van Vientiane naar Vang Vieng

Vang Vieng op zich is een gezellig klein dorpje. Het is vooral omringd door prachtige natuur. De rivier Nam Song deelt het dorpje ongelijk op in twee delen, en met de monopolie van een enkele brug moest er natuurlijk telkens tol worden betaald om erover te mogen. Voor een voetganger was dit 4000 KIP, ofwel 33 eurocent.

Vang Vieng

Bij aankomst hebben we direct een brommertje gehuurd (ondertussen dus al welvaren brombestuurders) en de natuur ingetrokken. De weg veranderde al snel in zand en kiezel wegen. Natuurlijk hebben we ons weer te pletter aan de foto's getrokken en de zalige westerse toerist uitgehangen. Af en toe een stop gehouden om eens wat vocht bij te tanken, en ook te verliezen.

Vang Vieng

Lokaal kindje

Avondzon in Vang Vieng

Als overnachting vonden we ons plekje in een aangename bungalow aan oever van de rivier, Maylyn Guesthouse. Heel rustig gelegen. En ook heel vriendelijk personeel. Na een nacht zalig geslapen te hebben, stonden we weer fris klaar op ons brommerke en zijn we weer de bergen ingetrokken. Jammer genoeg hebben we die dag voor de eerste keer eens echt kennis gemaakt met het REGENseizoen. In de namiddag begon het ineens te stortregenen en waren we genoodzaakt terug te keren. Terug over alle brugjes, en een keer door de rivier zelf omdat de brug buiten dienst was. Het peil was natuurlijk al iets gestegen en de stromig toegenomen, en dan met het brommertje erdoor. Maar de rij-ervaring heeft ons erdoor geholpen. Ook werden we vriendelijk uitgenodigd bij een gezin om te komen schuilen in hun huisje. Heel gezellig, een beetje gegeten, en zalig conversaties gevoerd van de volle 4 zinnen. Maar echt heel vriendelijke mensen.

Brug over Nam Song in Vang Vieng

Lokale Tuk-Tuk de Nam Song aant oversteken (lees 'proberen oversteken')

Peter en Yoni in Vang Vieng

Schuilen bij mensen in hun huisje

Regenwolken over de bergtoppen in Vang Vieng

De regen blijft jammer genoeg volharden voorlopig. Peter spot af en toe een denkbeeldige zon, dus er is af en toe nephoop in den dag. Vandaag dan maar met een minibuske van Vang Vieng naar Luang Prabang gereden. Weinig comfort voor acht uur, dus blij dat we heel zijn aangekomen. Omdat het hier elke dag al om 6u donker wordt, hebben we niets meer kunnen doen. Morgen staat op het plan natuurlijk weer een brommertje, hoe kan het ook anders, we missen het al van het moment we het terugbrengen. Misschien nen brommer als handbagage proberen mee te nemen, als die past in de overhead-compartment.

Heel deze tekst is een beetje saai, maar wordt een van de dagen rijkelijk aangevuld met de mooiste foto's ooit van Laos getrokken.

Geniet nog van de regen in Belgie, zoals wij genieten van de regen in Laos. A wacht ff, de Peter heeft weer ergens zon gezien (nvdr. het is nu half elf 's avonds). Misschien toch iets teveel happy pizza's gegeten.

Eindeloze regen in Luang Prabang

Bangkok - Vientiane

2007-10-02T08:50:00.000-07:00

Na twee dagen te hebben doorgebracht in Bangkok was het tijd om de reis verder te zetten naar de noorderburen, Laos. De nachttrein vanuit Bangkok naar Nong Kaei leek ons de beste oplossing. Hoewel deze trip slechts een afstand van 650km overbrugt, had de trein toch de volle 13u nodig om er te geraken, maar we hadden al het comfort dat we nodig hadden. In Nong Kaei deed een tocht met de brommer ons veel deugd, zalige wind over ons totaal bezweet lichaam en een verkenning van de stad zoals geen ander. In de namiddag was het dan tijd om met de bus de Friendship Bridge over te steken (over de Mekong River) en Laos binnen te treden.

Wat Arun (Temple of the Dawn) in Bangkok + boot in Chao Phraya River

In Vientiane, de hoofdstad van Laos, is het moeilijk om verloren te lopen. De stad is kleiner dan een dorp bij ons. Maar hoewel ze klein is, is de sfeer heel aangenaam. De eerste dag waren we zo uitgeteld dat we beiden in slaap zijn gevallen om 8u 's avonds, moeilijk te begrijpen voor velen. Maar als voordeel dat we de volgende zo fris als een paar kippen waren, leek ons een brommertje weer het geniale vervoersmiddel. Deze dingen zijn echt zalig hier: slechts 5 euro voor nen dag te huren, 2 euro voor een volle tank en raar maar waar zonder rijbewijs tegen 100km/u over de weg te scheren. Toch wel een ervaring om je hier mee in het verkeer te mengen. En nogmaals een unieke manier om het land mee te verkennen, want je kan bij lokale dorpen stoppen en de meeste wegen zijn het beste met de brommer af te leggen. Zo hebben we dus een nationaal park ten noordoosten van Vientiane bezocht, en het was de moeite....

Lokale bevolking in Laos (fier geposeerd voor de foto van twee buitenlanders = vreemde verschijnselen)

Op weg naar een Nationaal Park (Vientiane)

Dichter bij het Nationaal Park

Bergmeer in het Nationaal Park

Morgen staat de busrit naar Vang Vieng op het programma. Zogezegd een 3u durende rit, maar de lonely planet geeft aan dat deze rittijden meestal wel vlotjes kunnen verdubbeld worden. Spannende verhalen volgen dus nog....

The countdown

2007-09-22T05:43:00.000-07:00

Lieftallige vrienden, liefjes, knuffelberen, stoere binken en gerelateerden,

Maanden worden weken en weken beginnen al dagen te worden, de aftelling is begonnen en na dagen van feest, vakanties (waaronder new york, portugal, spanje, italië,..) en regen in heel het land gaan we verder en verder. De visa-kaarten worden aangescherpt en mastercards geschnapt. Op reis vertrekken waar alle zorgen in het niets vervagen, geen gsm rond je oren, niets moeten maar alles mogen, een prachtige natuur en een wereld van cultureel en meteorologisch verschil... die lonely planets en alle raadgevingen vragen dus gewoon om ter plekke te worden uitgetest! Plannen voor de komende weken worden gemaakt, eten en hostels zoeken we terplaatse, terwijl avontuur, geluk, pech, muggen en kakkerlakken ons zelf wel zullen opzoeken...

Voor de onwetende onder ons: op vrijdag 28 september zetten we met een ingenieus vliegontwerp, dat yoni ondertussen al vanbuiten kent, de peter zijn milieu-graad om in praktijk en bevuilen we vol enthousiasme het Nederlandse luchtruim (vervuiling afschepen op onze noorderburen natuurlijk) en cruisen we met Eva (Eva Airways Corporation) naar de grootste hoofdstad ter wereld (11 milj inwoners), de stad van de engelen, oftewel Bangkok. De afscheidsmomenten, waar tranen zullen rollen, worden nog gepland. Iedereen die kan en wil mag ons uitwuiven ... maar nog even geduld, de enige die weet wanneer zit nog in NY... de planning is tip top, maar alles op zen kop! Een afscheidsfeesje zit er met onze drukke agenda dan ook niet meer in, maar niet getreurd... voor de feesters onder ons of diegene die ons genen dag langer kunnen missen... een terugkomstfeestje staat gepland! Voor zover het internetparadijs het in de wereld toelaat houden we jullie op de hoogte van de platste diarree tot de rondste kiwi (rararara ma tis ne vogel). Hou jullie zeker niet in om ook het omgekeerde te doen!

Om toch nog even bij de zaak te blijven, ons reisje ziet er als volgt uit:

- 28/09/2007: Amsterdam - Bangkok (Thailand + Laos)
- 11/10/2007: Bangkok - Auckland (Nieuw-Zeeland)
- 31/10/2007: Auckland - Bangkok (Cambodja)
- 07/11/2007: Bangkok - Amsterdam

Onze ticketten zijn betaald, de inentingen gegeven, verzekering en visa is in orde, ons bed in het verre Oosten zijn ze in elkaar aan het steken, de olifanten die ons vervoeren aan het voederen en het vliegtuig dat ons brengt aan het controleren. Met andere woorden we kunnen nog ff naar den toog!

Voor nu nog een sunshine onder de hemel en de groeten aan wie wil... we zullen jullie missen...